Archive for December, 2008
Noong maliit na bata pa ako, inaabangan ko ang Pasko, dahil nakakatanggap ako ng mga regalo mula sa aking mga magulang, kamag-anak, mga ninong at ninang. Pakiramdam ko ba ay napaka-espesyal ko tuwing araw ng Pasko.
Bagong damit, sapatos, laruan at malulutong na perang papel, yung mga tig-sasampung piso at beinte pesos, ang naghahatid ng ngiti sa akin.
Ang paborito ko sa lahat ay ang mga bagong LEGO sets na natatanggap ko mula sa mga ninong ko as Amerika. Halos maubos ang maghapon ko sa kakalaro ng mga LEGO, ito ang paborito kong laruan.
Yun lang, sa paglipas ng panahon, nawala ang mga LEGO, nawala ang mga pamasko, ako na ang bumibili ng bagong damit at sapatos para sa akin at ngayon, ako na rin ang hinahanap at inaabangan ng dalawa kong inaanak.
Sadyang para sa mga bata lang ang Pasko. haiz....
Pero hindi ito dahilan para tuluyang malungkot at magmukmok. May mga bagay na pwede pa ring gawin sa edad kong ito para kahit papaano ay sumaya rin ngayong Pasko.
Read the rest of this entry »
"With great money, comes many responsibilies..."
Ayus ba? Binase ko ang katagang yan mula sa isang linya mula sa Spiderman, hindi ko lang alam kung anong yugto ng pelikulang iyon.
Bakit ko nalikha ang katagang iyon? Basahin muli ang titulo ng post na ito. hehehe
Ilang araw na lang at pasko na, pero mukhang darating ang paskong ito na wala akong pera.
Ayus lang naman, dahil karamihan sa mga napuntahan ng aking kita mula sa blogging ay mahalaga at kailangan naman.
Nariyan ang bill ng kuryente, telepono, matrikula, baon araw-araw at libro.
Gumagaling na ako ng bahagya sa pag-iingat ng aking kita mula sa blogging, kadalasan kasi dati ay wala pa sa kalahati ng buwan ay halos naubos ko na ang aking kita dahil sa padalos-dalos kong gastos.
Ngayon, gumagawa ako ng badyet para sa isang buwan base sa darating na kita mula sa blogging. Hindi man agad ako nakakaipon ng limpak-limpak na salapi, alam ko naman na hindi nasasayang ng todo ang aking kita. Kailangan lang talaga na pagibayuhin pa ang pagkontrol ko sa aking sarili at sugpuin ang komersyalismo sa aking pagkatao.
Buti na lang at isang linggo na lang aking pasok sa pamantasan, mababawasan ng bahagya ang aking mga pang araw-araw na gastusin.
Sana nga, dahil ang naiisip ko naman, dahil nasa bahay lamang ako, ay lalakas ang mga food trips at paggagala na syang magiging mas magastos. 
Pero kailangang maghigpit na muna ng sinturon dahil kakapusin na talaga ako. Baka dumating ang bagong taon ay walang laman ang aking bank account, wallet at bulsa. Hindi ko naman matandaan ngayon kung malas o swerte ba ito, ayon sa mga nakakatanda kong kamag-anak na may dugong Instik.
Magkaganoon pa man, masaya akong makakasama muli ang aking pamilya at mga malapit na kabarkada ngayong pasko. Bumaha man ng alak at ikabutas ng aking bulsa, ayus na iyon kaysa mapunta ito sa droga. Naks!