Noong maliit na bata pa ako, inaabangan ko ang Pasko, dahil nakakatanggap ako ng mga regalo mula sa aking mga magulang, kamag-anak, mga ninong at ninang. Pakiramdam ko ba ay napaka-espesyal ko tuwing araw ng Pasko.
Bagong damit, sapatos, laruan at malulutong na perang papel, yung mga tig-sasampung piso at beinte pesos, ang naghahatid ng ngiti sa akin.
Ang paborito ko sa lahat ay ang mga bagong LEGO sets na natatanggap ko mula sa mga ninong ko as Amerika. Halos maubos ang maghapon ko sa kakalaro ng mga LEGO, ito ang paborito kong laruan.
Yun lang, sa paglipas ng panahon, nawala ang mga LEGO, nawala ang mga pamasko, ako na ang bumibili ng bagong damit at sapatos para sa akin at ngayon, ako na rin ang hinahanap at inaabangan ng dalawa kong inaanak.
Sadyang para sa mga bata lang ang Pasko. haiz....
Pero hindi ito dahilan para tuluyang malungkot at magmukmok. May mga bagay na pwede pa ring gawin sa edad kong ito para kahit papaano ay sumaya rin ngayong Pasko.
Iniisip kong kamustahin ang mga kabarkada ko noong hayskul o kaya ang mga kasamahan ko sa Sining Bayan. At dahil pare-pareho kaming hindi na bata para mamasko, sama-sama kaming magdidiwang at magsasaya sa paraang alam namin at bagay sa amin(g edad)....hehehehe
Ipagpapatuloy...
