Julius Rocas

Walang inter­net kasi walang kuryente kaya walang magawa sa bahay. Pero mag­a­nda na rin dahil nagawa ko ang ilang mga bagay na nal­imu­tan na dahil sa pagig­ing adik ko sa inter­net. Hindi ang pag­ga­gawa ng mga assign­ments o school work, kung hindi ang pag­babasa ng mga librong nasa bahay. Hindi kasi lahat ay binili ko.

Sa dalawang maghapon na nasa bahay lamang ako, (lago! Hindi puma­sok!) nat­a­pos ko sa isang higaan ang mga dalawang libro ni Bob Ong. Una ang MacArthur na sin­im­u­lan at nat­a­pos ko din kahapon ng Lunes at pan­galawa ang Stain­less Long­gan­isa na sin­im­u­lan kong basahin mat­a­pos ang tang­halian at kakat­a­pos lamang ngay­ong mga oras na ito. 3:11pm kung gusto mo tala­gang malaman.

Nakakaaliw at lubu­san ko nang nau­u­nawaan kung bakit kumakalat ang mga text quotes na base sa mga libro ni Bob Ong. Sadyang kapupu­lu­tan ang ito ng aral at kaloko­han. Kayo na ang maghusga kung alin sa dalawa.

Dahil hindi naman ako atleta, hindi ako musikero, hindi ako man­anayaw, hindi ako nagsasayang ng pera sa gym, isa akong manunulat.

Dahil sa pag­babasa muli ng libro, naen­ganyuhan uli akong mag­su­lat o magk­wento. Ebiden­sya na ngayon ang inyong bin­abasa. Dahil hindi naman ako atleta, hindi ako musikero, hindi ako man­anayaw, hindi ako nagsasayang ng pera sa gym, isa akong manunulat. At ito ang gina­gawa ko ngayon. Hindi pa man nakaka­pag­su­lat ng isang libro, pero sa pat­u­loy kong pagba-​blog, ilang hak­bang, magig­ing ganap na akong manunulat. Pero pormal pak­ing­gan ang tit­u­long iyon, mas gusto kong madinig ang des­ig­nasy­ong "kwen­tista" o taga-​kwento.

Sana sa mga susunod kong kwento ay kasama ko kayo. Hindi niyo kailan­gang magsalita agad, pero kung gusto nyo ay mas astig ang ganoon, sama­han niyo lang ako ay masaya na ako.

(ang totoo nito, kailan­gan ko nang tapusin ang maiksi at biglang intro na ito dahil wala pang kuryente at mala­pit nang maubos ang baterya ng laptop ko. Viva Meralco!)