Julius Rocas

Sa mga iilang nag­babasa ng blog na ito, marahil ay mag­tataka kayo kung bakit may sal­i­tang ingles sa titulo ng sulat­ing ito. Ang totoo ay nang isulat ko ang tit­u­long iyon ay hindi ko maisip ang katum­bas ng sal­i­tang "con­ve­nience" sa Fil­ipino. Marahil ay wala talaga,pero may mga kas­ingkahu­lu­gan nito.

Kaal­wanan, magaan, madali. Ilan lang sa mga kas­ingkahu­lu­gan ng 'con­ve­nience' ayon sa aking diksyu­naryo. Pero bakit ko nga ba tina­ta­lakay ang ibig sabi­hin o katum­bas ng sal­i­tang ito sa Filipino?

Bukod sa kagus­tuhan kong maging purong Fil­ipino ang pagkaka­su­lat ng blog na ito, ay gusto kong ikwento ang isang pangya­yari na naganap kahapon sa tam­abayan ng mga Lasalyanong voluntir.

Nag­tungo ako doon mat­a­pos akong dumalo sa isang forum para sa ika-21 aniber­saryo ng opisyal na dyaryo ng Pamantsang De La Salle Das­mari­nas. Doon, nakita at nakausap ko sa per­sonal si Mong Palatino, (http://​www.​mong​palatino.​motime.com)isang kapwa blog­ger at ayon sa kanya ay taga-​hanga ng Pinoy Explorer. Ang taga­pagsalita sa isang pro­gra­mang aking nabanggit.

Sa work­room, ay naroon ang mga kasama kong vol­un­tir din. Par­tiku­lar sa kanila, si Pre­cious, ang isang mag-​aaral na nasa unang taon pa lang na lili­pat na ng ibang paman­tasan sa dahi­lang hindi na sapat ang kanyang pera para bayaran ang ubod ng mahal na matrikula sa DLSU-D.

Siya ay kina­pos ng pera dahil biglaan siyang natang­gal sa pro­gra­mang pangisko­lar sa DLSU-D. May sapat na dahi­lan marahil ang paman­tasan sa kung bakit hindi tinang­gap bilang isko­lar si Pre­cious, pero ang masakit nito, nala­man lang niya ang kato­to­hanang hindi na siya isko­lar mat­a­pos ang dalawang linggo ng pasukan. Kung kailan siya ay nag­sisim­ula nang mag-​aral at puma­sok sa mga sabjek na kanyang kinukuha.

Isipin mo iyon, dalawang linggo ka nang puma­pa­sok ng ayos tapos matitigil lang ang lahat dahil sa malala­man mong hindi pala naapruba­han ang isko­lar­ship mo?

Nasaan ang tamang pros­eso? Nasaan ang katarun­gan? Nasaan ang paglil­ingkod sa mga mag-​aaral? Nasaan ang prin­sipy­ong "edukasy­ong Lasalyano, para sa lahat"?

Hindi ba parang pinaasa at niloko ka lang? Akala mo ay maayos ka nang makakapag-​aral ay hindi pala. Hindi ko kabisado ang pros­eso ng pag­tang­gap ng mga isko­lar sa DLSU-D pero, diba hindi patas ang nang­yari kay Precious?

Dalawag linggo na siyang puma­pa­sok tapos bigla siyang sasabi­han na hindi siya natang­gap bilang isko­lar na siya namang naging ugat ng kanyang pagli­pat ng pamantasan?

Ang sit­wasy­ong ito ay lalong tumindi nang sinabi ng isa ko pang kasama na kumukuha ng kur­song Polit­i­cal Sci­ence ang, "Okay lang naman yan. Bakit ka pa magha­habol sa schol­ar­ship kung meron ka naman palang pera?"

Sa mga kata­gang iyon ay nagdilim ang aking paningin at hindi ko napig­i­lang hara­pin ang kasama kong iyon. Sinabi ko tuloy, "Buwang ka ba?! Hindi impor­tante dito ang kakayanan ni Pre­cious na mag­bayad o hindi, ang pinagu­usapan dito ay ang kara­p­atan ni Pre­cious na masabi­han ng mas maaaga na hindi siya natang­gap bilang isko­lar kaysa sa sabi­hin sa kanya kung kailan 2 linggo na siyang pumapasok."

Sa loob-​loob ko'y nanghi­nayang ako sa kasama kong iyon. Wari ko'y naturingang Polit­i­cal Sci­ence ang kurso niya, pero ganoon siyang mag-​isip. 'Hindi baleng masagkaan ang iyong mga kara­p­atan dahil may mas con­ve­nient na paraan para makuha ang narara­pat sa iyo."

Mas tumindi ang aking pangigigil nang nan­gatwiran pa ang kasama kong iyon para ipag­tang­gol ang kanyang baluk­tot na kaisi­pan. Hindi ko na siya pinaking­gan bagkos tinanong ko siya, "Papayag ka bang isuko ang mga kara­p­atan mo para lang sa convenience?"

Kahit na ilang beses niyang ini­wasan ang tanong, kin­ulit ko siya at kanya namang sinagot ng "Oo." Kung ganoon ay tapos ang usapan.