Julius Rocas

Nawala na ang mga ulan at bagyo. Buma­lik naman ngayon ang mainit at maaraw na pana­hon. At kanina, muli kong hinan­gad na sana ay umulan o maging makulim­lim ang pana­hon para hindi ganoong kainit. Sa jeep pauwi ay tala­gang bumigay na ang anti-​perspirant ko at laking pasala­mat ko at hindi ko nakalimu­tang mag­dala ng panyo dahil lubu­san kong nagamit ito kan­i­nang hapon.

Ewan ba, hindi ko rin lubos mau­nawaan ang mga tao, lalo na ang aking sarili, kapag umuu­lan, naga­galit at nagha­hanap ng init at maaraw na pana­hon. Kapag mainit at maaraw naman, mas naga­galit at nagha­hanap naman ng malamig at medyo maulan na pana­hon. "Sala sa init, sala sa lamig" talaga minsan tayong mga Pilipino.

Nakakahiya bang mag-​Pilipino?

Kanina ay dumalo ako sa isang sem­i­nar tungkol sa wikang Pilipino, inter­aksyon at iba pang ped­a­gogikal (tama ba ang spelling?) na isyu sa Paman­tasang De La Salle Das­mari­nas. Pan­gu­nahing par­tisi­pants ang mga del­e­gado mula sa iba't-ibang paar­alan sa buong Rehiyon 4 pero may mga nakasama rin na mula sa Baguio City at Lucena. Naging masaya ang pag­dalo ko doon dahil napak­ing­gan ko lek­tyur ni Dr. Efren R. Abueg, and batikang manunulat na ngayon ay nag­tu­turo sa DLSU-D.

Tala­gang marami akong natu­tu­nan sa kanya nang pak­sain niya ang pagsasalin sa wikang Pilipino ng mga akda, babasahin, lit­er­atura at iba pang materyal ng iba't-ibang disi­plina tulad ng medisina, agham, saykologi ekonomiks atbp. Maha­laga ang pagsasalin sa wikang Pilipino dahil marami tayong matu­tu­nan mula sa iba't-ibang bansa mal­iban sa Amerika. Pagkatan­daan natin na hindi monopolyo ng Ingles ang kaala­man at karu­nun­gan sa mundo. Nariyan ang mga kaala­man at tal­i­nong matu­tu­tu­nan natin mula sa mga Intsik, Pranses, Aleman, Nor­we­gian atbp.

Min­sang sinabi ni Renato Con­stan­tino ang sumusunod:

Ang paggamit ng wikang banyaga bilang isang wikang pan­turo ay saga­bal sa pag-​iisip dahil dapat munang masanay ang mag-​aaral sa mga bagong tunog, tono, at balangkas ng pan­gun­gusap. Nahi­hi­ra­pan siyang ipa­hayag ang kanyang mga saloobin at ito'y pumipigil sa kanyang pag-​iisip. KAYA, MAKIKITA NATIN NA MARAMI SA ATING MGA KABABAYAN ANG HINDI SANAY NA MAG-​ISIP NG MALALIM. Hindi nila ganap na mau­nawaan ang mga aklat at pery­o­dikong nakasaulat sa Ingles. Hirap na hirap ang marami sa atin na nag-​iisip sa wikang Ingles pero hindi rin sila makapag-​usap ng mahusay sa sarili nilang wika dahil ito ay napabayaan.

Kaya dapat lang na gamitin ang wikang Pilipino sa lahat ng pagkakataon, labas at loob man ng mga paaralan.