Pagod, pero masaya

Kakatapos lamang ng General Assembly ng SERVE volunteers kaninang hapon. Nakakapagod! Pero masaya naman. Sulit ang pagpapagod dahil positibo at madaming magandang nangyari.

Ito ang kauna-unahang Gen Assembly na mismong mga estudyanteng boluntir ang nagorganisa ng pagtitipon nang may napakaliit na pagkilos mula sa mga kasamahan naming guro. Kaya para sa mga kasama ko sa organizing committee, mabuhay kayong lahat! Asteeg kayo!

Para naman sa mga bagong boluntir, maraming salamat sa inyong pagdalo at partisipasyon at sa pakikipag kulitan sa amin. Umaasa ako na dito pa lamang nagsisimula ang ating mahaba, maganda at makabuluhang pagsasama.

Sabog ang mga pinagsusulat ko dito dahil pagod na pagod pa rin ako. Pero dahil dalawang araw na akong di nakakapag-blog, nagsusulat na lang ako dito ng basta-basta. Para mawala ang kalawang kumbaga. Free writing o malayang pagsusulat. Pangtanggal ng writer’s bloc.

Para sa pagbalik ko, mas madami akong kwento at mas maayos ko itong maikukwento. Sa mga makakabasa nito, maraming salamat sa oras at atensyon. Huwag sanang mahiyang magbahagi din ng iyong mga komento sa ibaba.

Hanggang dito na muna. Patapos na ang kantang F.U. ng Bamboo at ito na ang hudyat na matutulog na ako. Dahil bukas, pagbibigay naman ng palihan sa teatro o theater workshop ang aking sasabakin sa aking highschool alma mater.

Medyo excited ako na kabado.