Kay tagal ding hindi ako nakapagsulat dito. Okay lang, wala namang nagbabasa nito,hehehe pero ganun pa din, may silbi pa rin ang blog na ito.

Marami akong gustong isulat, pero ang baliw kong sarili ay hindi maisulat ang mga bagay na iyon. Kadalasan, kahit maghapon ako sa harap ng kompyuter ay wala akong naisusulat para sa The Four-eyed Journal. 99% ng mga naiisip kong sulatin o post, ay nauuwi lang at lalo pang nagpapahaba sa ‘drafts list’ ko. Nung huli ko itong nakita, may mga draft posts na 2 taon na!!! Matindi na talaga ang aking “mamaya na” attitude.

Ngayon, ay sinusulat ko ito sa halip na sinusulat ang introductory story sa Mad Inquirer at ang 3-bahaging sulatin tungkol sa tatlong bagong bili kong libro para sa The Four-eyed Journal. Abnormal talaga ako.

Malamang pagkatapos kong ipaskil ito, matutulog na ako. Dahil halos isang buwan na akong walang tulog na humigit o umabot man lang sa 8 oras. Kung payat ako noon ay mas payat ako ngayon.

Ano pa ba? Bukas ay simula ng plebisito para sa bagong USC Constitution. On-line ang pagboto kaya sana ay madaming estudyante sa DLSU-D ang magbukas ng kanilang portal at bumoto. Kapag nanalo ang bagong USC Constitution, pwede na akong mamatay. Biro lang shempre! hehehehe

Pero sa mga estudyante ng DLSU-D na makakabasa nito, sana po ay bumoto nga kayo. Maging kabahagi ng kasaysayan sa ating pamantasan. Naks! Ang lupet nun diba?

Bukas ay balik eskwela na uli. Pero parang gusto kong tumigil na lang muna sa bahay, kasi 14 araw o 2 buong linggo na akong nasa skul. Grabe, dun na kaya ako tumira?

Balik eskwela, balik gawain ng lider-estudyante at iba pa. Panay reklamo na itong sinusulat ko dito, ibig sabihi’y sawa na ako? Hindi naman, pagod lang.

Natapos na din ang 1st week ng 2nd sem. Sige, kalahati lang ng isang linggo ng 2nd sem.

Nakakapanibago ng konti, iba kasi ang araw ng u-break kaya kaning Biyernes ay halos walang tao sa campus. Maaga atang naguwian ang mga estudyante sa DLSUD.

Sa totoo lang, boring!! Maaga dumating ang weekend kaya ang mga naging abala lang talaga ay yung mga estudyanteng may kinabibilangang organisasyon.

Yung iba, umuwi, gumala o hindi na talaga pumasok.

Ano naman kaya ang mapapala ng pamantasan sa ganitong bagong ayos ng schedule?

Bakit pa kasi inilipat ang u-break sa Biyernes?!

—–

Katulad ng dati, wala halos pinagkaiba ang sem-break (kung maituturing mong sem-break ang araw-araw kang nasa school) at ang 2nd sem. Mas marami pa ring oras ang naigugol ko sa USC office kumpara sa klasroom.

Tsk tsk tsk, masamang panigtain ito. Pero ‘understandable’ naman dahil kakasimula pa lang ng 2nd sem kaya ang unang linggong ito ay “adjustment period” para sa lahat.

Pero shempre, pagdating ng susunod na linggo, balik na sa normal na buhay estudyante, medyo accelerated mode nga lang dahil maiksi talaga ang 2nd sem. Tapos, isasama mo pa sa oras mo ang mga gawain at activities sa pamantasan.

Wastong paggamit sa oras at disiplina sa sarili ang tunay na kailangan.

Oh may Gus! Sana lang ay maging matino ang grades ko ngayong 2nd sem.

—–

Nakakapagod man, ayos lang din. Dahil sa nakalipas na 3 araw, marami at makabuluhan naman ang aking mga pinaggagawa.

Sinimulan namin ang huling preparasyon para sa nalalapit na Students’ Constitutional Convention. Astig talaga ang Genshiken dahil sa kanilang angking talento, kakulitan at kahusayan sa pagguhit ay nagiging matiwasay at suwabe ang mga plano ng USC para sa Con-Con.

Mabuhay ang Genshi-CON!!

Bukod sa pag-papatuloy ng mga plano para sa Con-Con, tuloy pa rin ang serbisyo para sa mga kapwa estudyante partikular ang pagtatanggol sa kanilang mga karapatan at kapakanan.

Nito lang ay may 2 kaso ang hinawakan ng USC.

Ang una ay ang pagpepetisyon ng mga 4th yr Civil Engineering para mabuksan ang isang mahalagang subject na kailangan nila para makatapos sila sa oras.

Tumutol kasi ang kanilang administrador kaya hayun, lumiham sila sa VCAR at dalanging paboran sila.

Sunod naman ang isang kaso sa pagitan ng isang estudyante ng CBA at ang SWaFO. Tungkol ito sa pagpapahiram ng student ID mo sa iba at katumbas nito ang isang major offense.

Pero kakaiba ang kasong ito dahil medyo komplikado ang storya at ang interesante dito, lumalabas mula sa aming imbestigasyon na ang kinasuhan ng SWaFO ay pawang biktima lamang ng mga pangyayari. Dahil dito, panatag ako na malaki ang pag-asa na gumaan ang parusa o tuluyang mapa-walang sala ang estudyanteng ito.

Sa November 13 na nga ang hearing kaya good luck sa amin!

Oo nga pala, pwede nang i-download ang Chapter 1 ng Con-Con manga “Con-Con The Beginning” sa blog ng USC.

Suportahan natin ang Con-COn!!!

Bukas ay opisyal nang pagbubukas ng ikalawang semstre. Parang wala lang, kasi nga buong sem break ako sa school, kaya ang maiiba lang ay mas marami akong makikitang tao, guro at mga kakilala sa campus mula bukas at shempre, kailangan ko na muling magpakita sa klase. Medyo exciting dahil may misyon ako ngayong 2nd sem na ito. Pero saka ko na lang ikukwento, ahihihi (yaks!)

Tapos na ang intro, narito na ang paksa ng kwentong ito na sa pamagat pa lang ay ma-gegets nyo na. Pero dahil ang sabi nga nila na “a picture is worth a thousand words” kaya heto ang isang larawan na magbibigay kahulugan sa pamagat nito:

Sa totoo lang natatawa na nahihiya ako sa sarili ko. Ngayong 2nd sem kasi, bumili ako ng 2 bagong slacks na pantalon, 2 bagong sando, 7 bagong boxers (sensya, no pictures, hehe) at nagpagawa ako ng bagong salamin sa mata.

Ang mga ganitong bagay ay huli kong narasan ng todo noong ako ay nasa elementary pa lang. Shempre, dahil pasukan, bago halos lahat ng gamit. Yung tipo bang naaamoy mo yung bagong uniform, notebook, libro at ang titigas at kikintab pa talaga ng mga sapatos dahil bago ang mga ito. Kulang na lang ay bagong backpack, medyas, mga notebooks, lapis, bolpen atbp.

Noong nakaraang 2nd sem kasi, hindi naman ganito. Sa totoo nga naubos ang pera ko noon sa mga libro, CDs at pagkain.hehehe Pero wala naman magagawa, dahil kupas na ang mga dati kong pantalon na pamasok, kulubot at “bacon strips” na ang karamihan sa mga boxers ko, at mahigit 10 taon na ang mga salamin ko sa mata, kaya kailangang-kailangan na talaga ng mga bago.

Sana lang ay maging sulit ang pera, pagod at oras na ginugol ko sa mga bagay na ito.

Pero hindi pa tapos, dahil bukas, bibili ako ng bagong polo-barong. Pero wash day bukas, malamang-lamang, suot na ng ibang taga DLSUD ang kanilang mga pamaskong damit! hahahaha

Hmm…sinu-sino kaya? Ihanda ang camera-phone bukas!