Julius Rocas

"Kuya", "Kuya Jhay", "Kuya Jules" o "Kuya Julius" ito na 99% ang mga pan­galang ginagamit ko ngayon.

Noong una ay sa bahay lang, ngayon, halos kahit saan mapunta ito ang tawag sa akin. Shempre ng mga mas nakak­a­bata sa akin mula class­mate, kak­i­lala, nakakak­i­lala at mga ka-​barkada. Sa aking pagkakaalam, malalim o hindi biro ang tawa­gin ka na "Kuya" ng mga taong nasa paligid mo.

Tulad ng isang ranggo o lebel sa mil­i­tar o kahit anong organ­isas­yon, ang tit­u­long ito ay may kadikit na kahu­lu­gan o kono­ta­syon. Kapag ikaw ay "kuya", ibig sabi­hin ay mas nakakaalam ka, mas marami kang karanasan, may­roon kang awtori­dad at ikaw ang madalas lap­i­tan ng mga taong tinatawag kang "kuya".

Mas madal­ing lap­i­tan kumpara sa "mag­u­lang" at "lolo" at "lola". Swerte ko at hindi pa ako natatawag sa kahit alin sa dalawang iyon. hehehe

Sa aking karanasan, bilang "kuya" hindi lamang ng aking mga kap­atid sa dugo, lalo't higit sa mga kaibi­gan, kak­lase, kabarkada; ako raw ang "kuya" na maaasa­han, papak­ing­gan at kahit nakakaasar, pina­pani­walaan. Ayaw kong magya­bang dahil wala naman akong monopolyo sa tama o mali, lahat ng aking mga gina­gawa at ipina­payo ay batay lamang sa aking mga karanasan, nababasa, natu­tu­nan sa iba at sar­il­ing pag-​iisip. Minsan nga ay sablay pa.

Pero duma­dat­ing ang punto na hindi lahat ay kaya kong tulun­gan, hindi lahat ng tumatawag sa akin na "kuya" ay nagig­ing masaya o may napupu­lot na aral. Mas mahi­rap pa, kapag ako ang nalala­gay sa pag­i­tan ng dalawa o higit pang mga "nakak­a­bata" sa akin. Pare­hong lumapit sa akin, sa panini­walang makakat­u­long sa kanila si "Kuya Jhay".

Ano ang aking gagawin? Ano ang aking gina­gawa? Isa sa mga nag­pat­i­bay ng pan­galan kong "Kuya Jhay" ang pagig­ing "mara­has, pranka at tap­atan" kong pakik­i­tungo o pag­bibi­gay ng opinyon o payo sa mga luma­la­pit sa akin. Ito ang paraan ko ng pagig­ing "Kuya", ang imulat at ipakita sa iba ang kato­to­hanan ng kani­lang sit­wasyon na dapat naman nilang tang­gapin o gawan ng aksyon, na kadalasan ay hindi madali para sa kanila.

Pero ang mas mahi­rap, ay yung dumat­ing ang pagkakataon na makita ng iba na "iba ang gina­gawa ni kuya jhay sa mga sinabi, payo at aral niya." Nakak­ag­u­lat, nakakawin­dang, nakakasakit sa iba, at itong bagay na ito ang labis na nakakaapekto sa akin. Sa gani­tong sit­wasyon, nau­ubu­san ako ng sasabi­hin, nawawalan ako ng maipa­payo; paanong hindi eh ako mismo ang lumal­abag sa mga sasabi­hin o ipa­payo ko.

Dito minsan ay nawawala ang tiwala, bilib at kumpyansa ng iba sa akin. At lubos na mahi­rap talaga ito para sa akin.

Kaya sa gani­tong pagkakataon, hinahanap-​hanap ko ang mga pana­hong "jhay" o "julius" na lang ang iti­natawag nila sa akin.

Kasi kahit ako, lalo na sa mga ganoong sit­wasyon, nagha­hanap din ng matatawag kong "kuya".