Kailan naman kaya nila matatalo at makakaganti sa Ateneo Blue Eagles? Exciting talaga ang UAAP.

Mabalik naman ako sa penalty na ibinigay ng mga opisyales noong nakaraang laro sa La Salle dahilan sa hindi pagsuot ni Coach Franz Pumaren ng kanyang opisyal na UAAP ID noong una nilang laban sa Ateneo Blue Eagles nang nagbukas ang UAAP Season 71.

Apila ng Green Archers na hindi patas at, ayon sa isang sulat ng La Salle sa UAAP board, “unjustly penalized” ang nangyari sa kanila dahil noong pagbubukas ng UAAP, hindi rin nagsuot ng ID si Coach Pido Jarencio ng UST pero hindi naman siya pinarusahan dahil dito.

Ang pakiramdam tuloy ng La Salle ay parang pinag-initan sila ng mga opisyales ng UAAP ng mga oras na iyon.

Ang tugon naman ng UP na siyang host ng UAAP ngayon ay ang pagsabi na magkakaroon na ng “consistent application of rules” sa mga susunod na laro.

Mabuti kung ganoon. Pero kung magkakaganoon nga, tama lang pagbibigay ng penalty sa La Salle dahil sa hindi pagsusuot ng ID noong opening game ng UAAP.

Alam kong madaming mga kapwa ko Lasalyano ang maiinis sa akin pero konting hinahon lang at pakinggan nyo ako kahit mapasandali.

Dura Lex Sed Lex

Sa Ingles ito ay: “the law may be harsh, but it is still the law.”

Naniniwala ako na hindi intensyon ni Coach Franz Pumaren na labagin ang mga alituntunin ng UAAP. Sa palagay ko, nasanay na siyang hindi magsuot dahil sa tagal na niyang coach sa UAAP, tila ngayon pa lamang siya nasita ng mga opisyales dahil sa hindi pagsusuot ng opisyal na ID alinsunod sa mga alituntunin ng liga.

Ganito rin ang nakikita kong sitwasyon sa ibang kuponan kaya halos lahat sila ay nasanay nang hindi nagsusuot ng ID tuwing may laro. Bagaman wala itong mabigat na epekto sa mga manlalaro o resulta ng mga laro, mahalaga pa rin ang mga ID dahil nakakatulong ito sa seguridad at iba pang aspeto ng UAAP.

Pero, sa aking palagay, kaya nasanay ang mga kuponan na hindi magsuot ng kanilang mga ID ay sa dahilang hindi rin naman “consistent” ang mga opisyales ng UAAP sa pagbabantay na suot nga nila ang mga opisyal na ID nila at pagpapatupad ng mga alintuntunin ng liga.

Samakatuwid, kasalanan o kapabayaan ng UAAP administrators ang maling nakasanayan na ito ng mga kuponan sa UAAP. Kaya tama lang at sana tuparin nga nila ang sinabi ng UP na sa mga susunod na laro ay magkakaroon na ng “consistent application of rules“.

Mabalik ako sa nangyari sa La Salle at bakit ko nasabing tama lang na nabigyan sila ng penalty dahil sa paglabag sa mga alituntunin ng UAAP. Muli, “dura lex sed lex”

May punto ang La Salle na “unfair” namang sila lang nabigyan ng penalty samantalang may ibang kuponan na may parehong paglabag sa mga alituntunin pero wala silang penalty o kaparusahan.

“…bagay na hindi katangian ng mga Lasalyano.”

Pero sa mga nag-iisip na hindi dapat binigyan na penalty ang La Salle dahil dito, ikinalulungkot kong hindi ito tama. Dahil lalabas na kinukunsinte o hinahayaan lamang ng La Salle ang kultura ng hindi pagsunod sa mga alintuntunin ng UAAP. Lalabas sa mata ng lahat na sa kagustuhang manalo ng La Salle, babaliwalain na nito ang mga alituntunin at regulasyon sa UAAP. Isang bagay na hindi katangian ng mga Lasalyano.

Hindi ba mas magandang sa hard court natin napapatunayan ang kahusayan ng La Salle sa basketball at hindi sa mga pagdinig sa mga kaso o iba pang procedures?

Para sa mga UAAP Admins and game officials

Maging patas at laging ipatupad ang mga alintuntunin ng UAAP. Kaya dapat lamang na kung nabigyan ng penalty ang La Salle dahil sa paglabag nito sa alituntunin noong UAAP opening games, dapat ding mabigyan ng penalty ang iba pang mga kuponan na lumabag sa mga alituntunin ng UAAP gaano man ito kaliit o kalaki sa mga susunod na laro.

Alam ng lahat na kurakot at halang ang bituka ng mga tao sa gobyerno na nagpapatupad ng ating mga batas. Kung ganito pa rin ang mangyayari sa isang simpleng laro tulad ng basketball at iba pang sports, nakakalungkot makita na kahit sa simpleng laro pa lang ay wala na tayong pinagkaiba sa mga kabulukan sa ating gobyerno.

Ateneo defeats La Salle, 79-73

Ateneo de Manila University defeats De La Salle University , 79-73, at the UAAP games Sunday.

Wohoo! Hehehe, Sino kaya ang magiging kampyon ngayon? Masyado pang maaga pero mukhang malakas talaga ang tsansa na Ateneo ang magkakamit ng korona ngayong taon.

Abangan na lang natin ang mga susunod na laban…

Ito ang kauna-unahang Gen Assembly na mismong mga estudyanteng boluntir ang nagorganisa ng pagtitipon nang may napakaliit na pagkilos mula sa mga kasamahan naming guro. Kaya para sa mga kasama ko sa organizing committee, mabuhay kayong lahat! Asteeg kayo!

Para naman sa mga bagong boluntir, maraming salamat sa inyong pagdalo at partisipasyon at sa pakikipag kulitan sa amin. Umaasa ako na dito pa lamang nagsisimula ang ating mahaba, maganda at makabuluhang pagsasama.

Sabog ang mga pinagsusulat ko dito dahil pagod na pagod pa rin ako. Pero dahil dalawang araw na akong di nakakapag-blog, nagsusulat na lang ako dito ng basta-basta. Para mawala ang kalawang kumbaga. Free writing o malayang pagsusulat. Pangtanggal ng writer’s bloc.

Para sa pagbalik ko, mas madami akong kwento at mas maayos ko itong maikukwento. Sa mga makakabasa nito, maraming salamat sa oras at atensyon. Huwag sanang mahiyang magbahagi din ng iyong mga komento sa ibaba.

Hanggang dito na muna. Patapos na ang kantang F.U. ng Bamboo at ito na ang hudyat na matutulog na ako. Dahil bukas, pagbibigay naman ng palihan sa teatro o theater workshop ang aking sasabakin sa aking highschool alma mater.

Medyo excited ako na kabado.

Sa kasalukuyan, mayroong 20(?) iskolar ang USC ngayon, mas mataas kumpara noong nakaraang taon. Ngunit hindi ata naging usap-usapan ang pagtaas ng bilang ng mga iskolar. Ang mas napag-uusapan ay ang mga iskolar, magulang at mga ilang administrador na nababahala at nababagabag dahil kahit nadagdagan ang bilang ng mga iskolar, nabawasan naman ang mga tunay na matutulungan nito.

Sa 17 iskolar ng nakalipas na USC, mas madami ang bilang (percentage) ng mga may “full scholarship” kumpara sa ngayon, iisa o dalawa lang daw ang nabigyan ng “full scholarship” kaya, lubhang nakakalungkot, marami-rami sa mga nakaraang iskolar ang hindi makakapag-aral ngayong pasukan, kahit na 50% ang scholarship nila. Sa lalong pagtaas ng mga bilihin, langis, matrikula at iba pa ngayong kasalukuyan, higit na kinakailangan ng mga kapos-palad nating kapwa Lasalyano ang lahat ng tulong upang ipagpatuloy nila ang kanilang pag-aaral. Ang pagiging iskoloar ang isa sa kanilang mga malubhang inaasahan.

Ginawa ang mga mapayapa at tamang proseso para subukang umapila sa kasalikuyang USC na sana’y mabago ang kanilang desisyon at madagdagan ang matatanggap ng mga iskolar. Ngunit, matapos ang mga pag-uusap at pakikipagdayalogo, desedido na raw ang bagong USC na kung ano ang kanilang napagdesisyunan ay yun na talaga.

Totoo na may kalayaan at karapatan ang USC na pagdesisyunan ang pagbibigay ng mga scholarships. Totoo rin na may kalayaan at karapatan silang itakda ang panuntunan at proseso sa kung sino ang mabibigyan ng scholarships.

Pero hindi ibig sabihin nito ay bahala na sila sa kung ano man ang kanilang mapagdesisyunan. Bilang mga lider-estudyante, higit na inaasahan na ang kanilang mga desisyon ay para makapaglingkod sa interes at kapakanan ng mga estudyante at alinsunod sa mga dakilang aral ni San Juan Buatista De La Salle.

Aking napagalaman na isa sa mga dahilan kung bakit di umano’y ayaw nilang pagbigyan na magkaroon ng adjustment o dagdag sa matatanggap ng ibang iskolar ay “kapag nag-adjust sa isa, kailangang mag-adjust sa lahat.”

Sa unang tingin ay tama at patas ang ganoong pangangatwiran hindi ba? Pero kung susuriin ay may kamailan. Ang mga bihasa o nag-aral ng Logic ay sasang-ayon sa akin sa ganitong pagaanalisa at paggiba sa ganitong argumento.

“kapag nag-adjust sa isa, kailangang mag-adjust sa lahat.” Hindi ba’t sa unang tingin pa lang ay may fallacy na sa argumentong ito? Ang fallacy na ito ay ang fallacy of generalization, o pagtingin na pare-pareho lamang ang lahat kahit na sadyang magkakaiba ang mga ito.

Kahit na pare-parehong matindi ang pangangailangan ng mga iskolars ay magkakaiba pa rin ang kanilang indibidwal na kalagayan at pinanggagalingang sitwasyon, circumstances ika nga.

Ito ang dahilan kung bakit kailangan nilang magpasa ng mga dokumento at papeles na magsasalarawan at magpapatunay sa kung gaanong kalubha ang kanilang pangangailangan at kaya isa-isa silang nakakapanayam sa screening interviews. Ito rin ang dahilan kung bakit hindi sila pare-pareho ng mga antas o pursyentong natatanggap para sa scholarship.

Kaya hindi pwede na sabihing dahil binawasan ang kay A, ay babawasan din ang matatanggap ni B, C at haggang kay Z dahil magkakaiba sila ng pangangailangan. Sana ay maunawaan natin itong lahat.

Tandaan natin na sila ay nahalal upang paglingkuran ang interes ng mga mag-aaral. Ang pagbibigay ng scholarship ay isa sa mga pinakadakila at malaking obligasyon nila dahil sa bandang huli, ang perang nakapaloob sa kanilang pondo o badyet ay nanggaling din sa ating mga mag-aaral ng DLSUD. Samakatuwid, higit ang ating karaptan sa perang iyon.

Huwag din sana kalimutan ang pangarap ng De La Salle Philippines na maging katotohanan ang One La Salle Scholarship kung saan 20% ng buong populasyon ng mga estudyante sa mga La Salle schools ay mga iskolar pagdating ng 2011. Sa nangyayari ngayon, tila hindi makakapagambag ang ating mga lider-estudyante sa pangarap na ito.

Kasiyahan o pangangailangan?

Isa pang bagay na mapupulot natin dito ay makita ang prayoridad o mga mahahalagang bagay sa isang pamunuan, na siyang makikita natin sa kung paano ginagamit o saan inilalaan ng Konseho ang badyet o pera ng mga estudyante. Kung mas malaki ang bahagi ng badyet para sa serbisyong estudyante tulad ng scholarships, student loans at sponsorship sa mga student orgs, (mga basic student needs) masasabi natin na “student-service oriented” ang Konseho. Pero kung napupunta sa mga ibang gawain at proyekto na makakapagpasaya sa estudyante (student wants) masasabi natin na “student-entertainment oriented” ang ating konseho.

Pero, malaki ang aking pag-asa na ang nauna at hindi ang huling uri ng panunugkulan ang dala-dala ng mga lider-estudyante natin ngayon. At para maging patas naman, nag-uumpisa pa lang ang bagong pang-akademikong taon.

Marahil magtataka ang mga nakakakilala sa akin sa DLSUD dahil tapos na ang termino ko sa University Student Council pero bakit nasabi ko pa ring mas madami ang aking extra-curriculars ngayon.

Nariyan ang pagpapatuloy at pag-pokus ko sa mga gawaing pang-adbokasiya, partikular sa pag-oorganisa ng mga estudyante sa DLSUD upang tugunan ang mga tawag ng panahon at pagpapatuloy ng Lasalyanong misyon. Sa mga darating na araw ay ikukwento ko ito ng mas detalyado.

Sumunod naman ang panunumbalik ko sa SERVE Volunteers ng LCDC. Ang organisasyon pinagmulan naming mga nanungkulan sa USC nitong nakaraang taon. Nakakalungkot lamang na nagsipagtapos na ang mga kasabayan kong boluntir at lider-estudyante. Kung hindi ako nagkakamali, ako ang pinka-kuya ngayon sa SERVE. Sana lang ay maging maayos at produktibo ang taong ito para sa aming mga boluntir. Kung gusto nyo maging SERVE boluntir, pumunta lang kayo sa LCDC, 2nd floor ng SBC canteen at handa kaming salubungin kayo ng may libreng mamon pa. (jowk lang! pero welcome na welcome kayo mag boluntir)

Bukod sa SERVE volunteers, nariyan din ang pagtulong ko sa Vox La Salle Debating Society, isang organisasyong binuo ko kasama ng mga ilang kaibigan upang buhayin ang kultura ng pakikipag-debate at kritikal na pag-iisip ng mga Lasalyano.

Shempre, nariyan pa rin ang pagtulong ko uli sa Genshiken, may isa pang proyekto kasi na naisantabi noong nakaraang taon na malaki ang aking naging bahagi. Gusto kong matuloy ito ngayong taon. Pero shempre, nasa sa kanila pa rin ang desisyon.

Hindi rin mawawala ang pagsuporta ko sa bandang Mannequin. Maraming magandang nangyari nitong nakaraang taon sa aking tingin ay naging mabuti ito para sa kanilang pag-unlad bilang isang banda, rakista at musikero. (Kailangan ko na talagang tapusin ang websayt nila :P)

Dahil nabanggit ko na rin ang mga websayt, hahay! Madami din akong nakatenggang gawain at proyektong onlayn.

Nariyan ang pagtapos ko sa websayt ng LIFE, ang pagbubukas ko ng isa ko pang blog at ang pagbabalik-sulat ko sa Sumilang. Balak kong ituloy ang pagsusulat tungkol sa mga kaganapan sa lipunang Pilipino at tungkol sa kalikasan. Ang dami no? Goodluck talaga sa akin.

Kasama namin sa misa ang ilang opisyales ng POLCA, mga administrador ng DLSUD, ang USC 07-08 Executive Board at shempre ang malulupet na Genshiken na syang nagdisenyo ng jeep na ito.

Matapos ang seremonya at sumakay kaming lahat (yung mga nagkasya) upang pumunta sa gusali ng POLCA para doon ipagpatuloy ang isang munting programa at salu-salo. Nasa ibaba ang video ng aming uang byahe kung saan si Dr Antig ang nagmaneho.

Pagdating nami sa POLCA, inumpisahan na ang maiksing programa sa pamamagitan ng maiksing talumpati ni Sir Valdez, ang Pangulo ng POLCA. Muli, narito ang video kung saan nakunan din ang masayang paghagis ng mga barya para makaakit ng swerte ang proyektong ito:

Labis kaming natutuwa na makitang nagbubunga ang mga paghihirap at pagsusumikap naming mga nanilbihan sa USC 2007-2008. Sana ay ipagpatuloy ang magandang nasimulan na ito para sa patuloy na serbisyo para sa mga estudyante ng La Salle Dasmarinas.

Ang tiket o stub sa Jeep-ikot ay Php5.00 lang. Mabibili ito sa SBC Canteen sa East Campus.

Mga kapwa namin Lasalyano, sakay na!

save water, originally uploaded by jhayrocas.

Tag-init ngayon, pero kahit masarap ang maligo at magtampisaw sa tubig dapat ay nagtitipid tayo dahil mauubos din ito.

Shempre nariyan na ang mga chat services tulad ng Yahoo! Messenger, mIRC atbp. Dumagdag na nga lang ngayong ang mga “social networking sites” tulad ng Friendster, MySpace, Multiply, Facebook etc. Kung hindi ako nagkakamali, bukod sa pagkakaroon ng koneksyon sa mga nawalay na kaibigan at paghahanap ng bagong kaibigan, ang mga website na ito ay naitayo upang tulungan ang mga naghahanap ng pag-ibig na matagpuan ang kanilang “true love”

Pero may mga tutol o galit pa nga sa paraang ito. Wala daw delikadesa ang babaeng nagpapaligaw sa internet at dapat ito ay ginagawa sa bahay. Bakit naman daw magpapaligaw kung sa internet mo lang nakilala ang lalakeng iyon at hindi ka nga sigurado kung tunay nga ang kanyang identity. Marami pang dahilan kung bakit tutol ang iba sa paraang ito. Pero ang hindi maipagkakaila, wala na silang magagawa pa.

Ang internet at social media ay nandito na at hindi na aalis.

Ang tanging magagawa na lamang ay makibagay, alamin ang paggamit ng mga ito at gamitin ito ng tama at para sa ikabubuti ng iyong sarili, pamilya at kapwa. Ito ay magagawa lamang kung ang internet, chat, social networking at isama na rin ang texting, ay gagamitin ng may talino at maayos na pag-iisip.

Mahirap na kasi, baka gumastos ka sa internet connection, gumugol ng napakaraming oras, dead-mahin ang mga nanliligaw sa iyo o nililigawan mo na hindi lamang sa internet nila ginagawa, padalhan mo na ng load ang ka-text mong taga malayong lugar pero sa bandang huli ay hindi rin pala mapupunta sa iyong inaasahan o kagustuhan.

Tapos iiyak ka, magmamaktol ka, magpapaka-emo ka, idadamay mo pa ang mga kaibigan mo online at offline, pupunuin mo ng emo-sh*t ang bulletin sa Friendster, magiging bitter ang mga shoutouts mo, basta!

Hindi kasi como madaling makatagpo ng magugustuhan sa internet o text ay ganun-ganun na lang. Iba pa rin ang nakikita mo ng harap-harapan, nakakausap mo ng walang headset at nakaka-holding hands mo kahit puno ng pawis ang kanyang kamay. Ang internet ay pantulong lamang sa paghahanap ng makakarelasyon, kung wagas na pag-ibig nga o panandaliang ugnayan, makakayanan mo ang lahat nang ito kung mula sa simula ay ginagamit mo ito ng tama at may malinaw na kaisipan.

Napakarami na kayang EB ang nauwi sa masalimuot na indianan. Gusto mong matulad o sawa ka na?

Salamat sa isang artikulong ito mula sa the Wall Street Journal kung saan sinasabi na mahirap burahin ang iyong marka sa Internet, lalo na kung ang mga markang ito ay hindi mo gusto o hindi makakabuti para sa iyong pangalan at pagkatao.

Sino ba naman ang walang Friendster, blog, Multiply, Twitter, e-mail address atbp pang identity sa internet ngayon? Halos lahat ay mayroon diba?

Pero sa dami ng mga website na ito at dahil wala tayong ginagawa kung hindi ikalat sa internet ang ating pagkatao sa pamamagitan ng blogging, social media, twitter at iba pa, hindi natin namamalayan na madali na pala tayong mahanap sa pamamagitan lamang ng isang “Google search”.

Ito ang ginawa ko kanina. Hinanap ko sa Google ang aking pangalan “Julius Rocas” at narito ang resulta:

Karamihan ng resulta ay mula sa mga blogs ko, sa aking Friendster, LinkedIn, Multiply at Twitter accounts. Masasabi kong malinis at disente ang mga web pages na makikita nyo kapag nag-click kayo sa kahit anong mga links na ibibigay ni Google tungkol sa aking pangalan.

Hindi ito katulad ng ibang tao na nabanggit sa artikulo mula sa Wall Street kung saan sila ay nagkaproblema tuwing hahanapin sa internet ang kanilang mga pangalan. Mayroong litrato nila noong sila ay mataba pa, mayroong may account sa MySpace na hindi magandang mabasa ng kanyang employer, mayroon namang napag-tripan lang ng mga kaibigan na “babuyin” ang kanyang imahe sa internet. Mga bagay na lubhang nakaapekto sa kanila sa negatibong paraan.

Pero ang isa sa mga bagay nakita ko sa aking paghahanap ay ang website na ito: Rocas - A world of Gems na matatagpuan sa ganitong web address: (http://www.rocas.com.mt/index2.html)

Wala akong kinalaman sa may-ari ng website na iyon na si Ramona De Battista, at hindi ko rin siya kamag-anak. Nagkataon lang na nagustuhan niyang gamitin ang “Rocas” bilang pangalan ng kanyang negosyo na gumagawa ng mga alahas at eksperto sa mga mamahaling bato.

At dahil sa kanya, nalaman kong ang “Rocas” pala ay isang salitang Kastila na nangangahulugang:

ROCAS is Spanish for solid rocks

Buti na lang at JROCAS dot COM dot PH ang domain na kinuha ko para sa The Four-eyed Journal noong una kasi ay ROCAS dot COM dot PH lang sa pag-aakalang mahihimok kong mag-blog din ang aking mga kapatid o kamag-anak. Kung nagkataon pala ay pareho kami ng domain at malamang ay nagkaroon ng problema.

Nakakamangha talaga ang internet at ang pagiging aktibo dito. Maraming malalaman at madidiskubre kapag ang pangalan mo mismo ang hahanapin mo dito.

Nasubukan nyo na ba ito?

Kahit na napakaunti ng laman at hindi ganoon kadalas malagyan ng updates ay tumaas na agad ang PageRank nito.

Salamat sa Google!

PS:

Sana ibalik na yung PR 5 ng The Four-eyed Journal